Institute for Biodiversity and Ecosystem Dynamics

Docent Uitgelicht: Astrid Groot

‘Dat je probeert om een puzzelstukje van de wereld om je heen te begrijpen, dat vind ik echt geweldig’

1 July 2016

Astrid Groot geeft hoorcollege en practicum Evolutiebiologie voor tweedejaarsstudenten Biologie, Psychobiologie en Future Planet Studies. Daarnaast heeft ze het mastervak Current Trends in Evolution opgezet. Haar eigen onderzoek richt zich op soortvormingsprocessen in nachtvlinders.

‘Dit wordt helemaal niks,’ dacht Astrid Groot toen ze voor haar masterstage in Colombia was om onderzoek te doen in de tropen. ‘Dat ecosysteem is zo groot en complex, ik zou dat van mijn leven nooit gaan begrijpen. En je kunt nooit een experiment doen, je kunt alleen maar observeren en opschrijven.’ Toch schrok het haar niet af van een carrière in onderzoek. Integendeel: het maakte haar duidelijk waar haar passie lag. ‘Ik wil weten waarom dingen zijn zoals ze zijn en niet alleen maar dat ze zo zijn. Het soort vragen waar we ons in de evolutiebiologie mee bezig houden.’ 

Eindeloos veel vragen

Wanneer je haar vraagt wat ze belangrijk vindt om over te brengen aan studenten, hoeft ze dan ook niet lang na te denken: ‘Passie voor onderzoek!’ En dan maakt het haar niet eens uit of dat in haar eigen vakgebied is. ‘Het kan wat mij betreft echt van alles zijn, maar dat je probeert om een puzzelstukje van de wereld om je heen te begrijpen, dat vind ik echt geweldig. Je kan heel veel grote vragen hebben, maar om die vragen in een vat te gieten zodat je ze ook echt kunt onderzoeken, dat proces vind ik heel erg leuk om door te geven.’

astrid-groot-lab

Foto: Maartje Meesterberends

Dat doet ze in het tweedejaars onderzoekspracticum, maar ook in haar lab, dat ze openstelt voor masterstudenten en onderzoekers uit de hele wereld. ‘Iedereen is welkom. Momenteel heb ik studenten en postdocs uit Nederland, Turkije, Iran, China, Verenigde Staten en Frankrijk, in het verleden uit Italië, Frankrijk, China, Ecuador, Colombia en Hongarije, en binnenkort begint een nieuwe promovendus uit Zwitserland. Ik heb zelf namelijk ook altijd heel veel vragen en lang niet genoeg personeel. Daarbij komt dat mensen uit andere culturen weer nieuwe inzichten met zich meebrengen, het levert altijd iets op.’

Paaseitjes op drift

Zelf leert ze als docent ook nog steeds bij, dat ze dingen vooral niet te ingewikkeld moet maken bijvoorbeeld en hoe ze voor grote groepen op een leuke, interactieve manier een college kan vormgeven. Zo probeerde ze dit jaar bij het tweedejaarsvak Evolutiobiologie voor het eerst iets nieuws in een college over ‘drift’, een evolutionair begrip waarvan ze voorheen merkte dat veel studenten moeite hadden het te begrijpen.

‘Ik had vier kleuren paaseitjes, en iedereen moest een paaseitje pakken. Vervolgens maakte ik kleine groepjes en gingen we turven: welke kleuren had elk groepje nog? Drift gaat erover dat je op kleine eilandjes genetische bottle necks krijgt, je hebt niet meer de volledige genetische variatie. Sommige groepjes hadden bijvoorbeeld alleen nog maar blauw, of twee of drie kleuren in plaats van vier. En het was voor de groep in één keer duidelijk dat er geen genetische variatie verloren was gegaan, alle kleuren waren immers nog in de zaal, maar per groepje, per eilandje dus, was er bijna niets meer van over. Dat iedereen dat ineens zo goed snapte, dat gaf wel echt een kick.’

Published by  Faculty of Science